“Onlar ümidin düşmanıdır, sevgilim,
akar suyun,
meyve çağında ağacın,
serpilip gelişen hayatın düşmanı.
Çünkü ölüm vurdu damgasını alınlarına :
— çürüyen diş, dökülen et —,
bir daha geri dönmemek üzre yıkılıp gidecekler.
Ve elbette ki, sevgilim, elbet,
dolaşacaktır elini kolunu sallaya sallaya,
dolaşacaktır en şanlı elbisesiyle : işçi tulumuyla
bu güzelim memlekette hürriyet…”
Nazım Hikmet
Yangınlar kuşatmışsa bizi
Gözlerimiz bağlı ve tırnaklarımız
Sökülüyorsa elektrik şoklarıyla
Yasak bir kavgada olunmalı
Yoksa ne değeri kalır ölümün
Ahmet Telli
“içime işleyen acıyı size değil
bir suya bırakmayı ögrendim
dal olmaktan vazgeçeli çok oldu
bu yüzden ne bir ağacım var
bana beden
ne de çiçek açacak benden…”
Birhan Keskin
“hüzünü unutuşun bu gece, belki sözü edilmez
bilinmez, belki yanıbaşımdadır o kaygan sevdan
bu şiir kuştüyü elini ilk özleyişimdir senin”
Akgün Akova
Görsel :Misha Burlatsky
“jilet yiyen kız merih’li gecem
birlikte bulacağız belâmızı
sonumuz kuşkusuz cehennem
kırmızı kırmızı kırmızı …”
Attila İlhan
“Üstümde bu ütüsüz gökyüzü,
Altımdaki tarazlanmış yol benim
Hep yanımdaydı zaten,
Kendimi bildim bileli.
Zaman zaman katlayıp bazen açardım,
Cebimde taşıdığım bir mendil gibi.”
Metin Altıok
“şimdi ben ne yapsam ne yapsam da sevda değil hiçbiri
söyle bana şehrim bu ne denli yalnızlık dünyadaki.”
Metin Altıok
“Benim yüzüm budur sanıyorum
Çirkin mi diyorum, değil korkulu
Tarife göre bir atımlık tedirgin
Gününe göre azıcık anlaşılmaz
Geceye sorarsanız bir yere yolcu.
Belki bir sevme olayında kayıp
Bakınca anlaşılır gözlerimin çokluğu”
Edip Cansever
“Tenhadır sığındığın bütün kıyılar
Odan dağınıktır, tütün kokuyordur
Okusan da dilsizdir kitaplar
Bir fotoğraf düşer ansızın
Cam kesiği gülüşlerdir kanayan
Pencerende solgun bir ayışığı
Mahçup bir duruşla bakarsın
Susarsın. Sükût iyi gelir belki.”
Ahmet Telli
“Şimdi bayram geliyor
Bir sabah
Ölümlerin olmadığı,
Rugan ayakkabıların bağışladığı mutluluğun
Hep hatırlandığı
Ve uyurken kına yakılan küçük avuçların
Şaşırmasından daha büyük
Daha büyük bir sevinç
Kaplıyor sokakları.
Ve bu siyah şehri
Ve bu kader olan karmaşayı
Ve bu kader olan
Dizimin
Sesin
Bakışların
Hangisinden başlanırsa başlansın
Çocuklukta saklandığı bir işaret.
Bir işaret kalbi okla geçmekte…”
Bejan Matur
Ergy Landau - Savoir S’Habiller
